392 results found
Disrupting conventional thinking, Prime Minister Modi held a video conference to fight Covid-19 with all SAARC leaders.
Like many countries angered by Beijing’s mishandling of the coronavirus outbreak, India has turned skeptical of economic dependence on China.
The ongoing pandemic of COVID-19 (caused by the novel coronavirus or SARS-CoV-2) has exposed glaring gaps in India’s domestic laws. Absent a rationally structured legislation to fall back on, the Union government in March advised states to invoke the Epidemic Diseases Act of 1897 to tackle the pandemic in their jurisdictions. The 123-year-old colonial law, however, does not even define what a disease is, let alone an epidemic or a pandemic. Ind
If Beijing really wants to make a bid for global leadership, it needs to do more to help developing nations weather this crisis.
The COVID-19 pandemic has once again highlighted the increasing frequency of spillover of infectious disease from wild animals into humans. The SARS coronavirus type 2 (SARS-CoV-2) almost certainly “jumped” into humans from bats, evolved towards efficient human-to-human transmission, and caused a global pandemic. Ecological changes such as deforestation, increasing greenhouse gas emissions, and climate change are important drivers of disease
If rich nations want to preserve the liberal order, they must invest in the institutions that can help poorer countries survive this crisis.
To stop the coronavirus, the government will have to be there for its people in unprecedented ways.
India's second COVID-19 wave was marked by a daily surge in incident cases and a high prevalence of severe forms of the novel coronavirus. COVID-19–related studies on Indian populations have focused on aspects like seroprevalence, estimating the peak of infections, and vaccine efficacy. However, other lifestyle factors, such as activity levels, are of significance and can broaden our understanding of COVID-19. Across the world, the pandemic lif
In a country where the healthcare system is already under-equipped to deal with a public health crisis as extensive as the coronavirus, continued hostilities would sabotage any chance of surviving the pandemic.
In the last two decades, the world has witnessed disease outbreaks that have resulted in massive loss of lives and economic disruptions.[1] The current pandemic of the novel coronavirus or SARS-CoV-2, which causes COVID-19, might still not be the last of the pandemics that the world will suffer in the years to come—as long as human activities that use natural resources beyond their capacities, resulting in the spread of viruses, continue unab
Germany’s handling of the coronavirus pandemic has earned it almost all-round approval. This special report argues that there is indeed much that German policy has gotten right. But it is also important to keep an eye on the limitations and failings, for which Germany – and other countries that seek to emulate it – might end up paying a very dear price. In contrast, a timely correction of some aspects of German policy could help pre-empt bo
Two years since the start of the COVID-19 pandemic, an estimated 14-24 million people have died worldwide due to the coronavirus or the chaos of lockdowns and other impacts. To a great extent, much of this current state of the world is due to human health being profoundly misunderstood and neglected in international relations and national politics. This brief discusses two principles that can help understand why this pandemic is not at an
Covid is merely the latest in a narrative emerging from the US, which feels ‘cheated’
There is no doubt that WHO’s director general is culpable. Whether the missteps were errors of judgements or deliberate kowtowing to China is the question
एकीकडे अमेरिकेत कोरोनाबळींनी एक लाखांचा आकडा पार केला असताना, पोलिसी अत्याचारात कृष्णवर्णियाचा मृत्यू झाल्याने अमेरिकेत आगडोंब उसळला आहे.
परिवर्तनासाठी हिंसेचा मार्ग कघीही स्वीकारार्ह होऊ शकतो का? हा सनातन प्रश्न आता अमेरिकेत झालेल्या आंदोलनानंतर पुन्हा विचारला जाऊ लागलाय.
कोरोनाच्या पार्श्वभूमीवर आज जेव्हा मोठ्या प्रमाणात आंतरराष्ट्रीय सहकार्याची गरज आहे, त्याच वेळी जग राष्ट्रवाद आणि आत्मनिर्भरतेच्या मोहात गुंतत चालले आहे.
पाच ट्रिलियन डॉलर अर्थव्यवस्थेसाठी विकासाचा दर १२ टक्के असावा लागतो. करोनाच्या सावटाखाली आपण हे उद्दिष्ट प्राप्त करू शकू का?
भारतातर्फे राबविल्या जाणाऱ्या पहिल्या सौर मोहिमेने पृथ्वीपासून सुमारे 1.5 दशलक्ष किमीचा प्रवास केला आहे. या मोहिमेच्या गंतव्यस्थानापर्यंत पोहोचण्यासाठी 127 दिवस लागले आ
प्रत्यक्ष वर्गात बसून घेतले जाणारे शिक्षण ते ऑनलाइन शिक्षण हा एवढा मोठा बदल स्वीकारण्याची मानसिकता आणि क्षमता आपल्याकडच्या पालकांकडे आहे का?
शिक्षणावर केला जाणारा खर्च असतो, ती गुंतवणूक नसते, अशी आपल्या समाजाची मानसिकता आहे. ऑनलाइन शिक्षण स्वीकारण्यासाठी ही मानसिकता बदलणे अत्यंत आवश्यक आहे.
ऑनलाईन आणि ऑफलाईन यांचे सुयोग्य मिश्रण असलेली ‘संमिश्र शिक्षण पद्धत’ (Blended Learning) ही भविष्यातील महत्वाची शिक्षण पद्धत ठरेल, असे आजचे चित्र आहे.
करोना विषाणूच्या उद्रेकामुळे भांबावलेला चीनची देशांतर्गतच नव्हे तर जागतिक पातळीवरही चीनची विश्वासार्हता पणाला लागली आहे.
सार्स आणि करोना यांच्या काळातील तुलना करताना एक लक्षात ठेवायला हवे की, सार्स काळाच्या तुलनेत २०२० मधील चिनी अर्थव्यवस्था अधिक गुंतागुंतीची आहे.
करोना विषाणूमुळे जग एकाचवेळी साथीच्या आजाराच्या आणि मंदीच्या विळख्यात सापडले आहे. जागतिक अर्थव्यवस्था २.५ टक्क्यांनी घसरण्याची शक्यता वर्तवली जात आहे.
कोरोनाचे भूत डोक्यावर असतानाच, सरकारला दुसरीकडे अर्थव्यवस्थेचा गाडाही हाकावा लागणार आहे. यासाठी कामगार हा या पुनर्निर्माणाचा केंद्रबिंदू ठेवावा लागेल.
एकीकडे कोरोना रुग्णांची संख्या वाढते आहे. पण दुसरीकडे काहीच काळजी किंवा भीती नसल्याचे वातावरण पाहायला मिळते आहे. हा विरोधाभास धोका वाढविणारा आहे.
कोव्हिड-१९च्या पहिल्या रुग्णाची जेव्हा नोंद झाली, तेव्हापासून या विषाणूच्या फैलावास मुस्लिम समाजच सर्वाधिक कारणीभूत आहे, ही गैरसमजूत पसरविण्यात आली.
कोरोनाच्या आडून काही सरकारे हुकूमशाही राबवत आहेत, असे काहींना वाटते. तर, काहींसाठी हे संकट म्हणजे लोकशाहीचे अपयश आहे.
कोरोनाला रोखण्यासाठी देशाच्या सीमांवर आणि आतही शांतता आणि सुरक्षित वातावरण असणे आवश्यक आहे. यासाठी सुरक्षा मंडळासारख्या संस्थांची भूमिका महत्त्वाची ठरते.
फक्त चीनलाच नाही तर, जगातील बहुतांश लोकसंख्येला कोरोना व्हायरसपासून मोठा धोका आहे, यात शंकाच नाही. भारतीय उपखंडाला याचा मोठा फटका बसेल.
कोरोनाचे संकट हे इतर आरोग्य संकटांपेक्षा खूपच वेगळे आहे. या संकटावर मात करण्यासाठी गणितीय प्रतिमानांचा उपयोग योग्य पद्धतीने करून घेणे अत्यंत महत्वाचे आहे.
कोरोनाकाळात वैद्यकीय यंत्रणेनंतर कसोटी लागली ती पोलिस व प्रशासनाची. या व्यवस्थांना मदत करणारा वैजापूर येथील स्वयंसेवेचा प्रयोग अनोखा आणि अनुकरणीय ठरला आहे.
गेल्या चार महिन्यांपासून महाराष्ट्र राज्य सरकारचा कोरोनाशी लढा सुरू आहे. परंतु अजूनही यश दृष्टिपथात नाही. उलटपक्षी बाधितांची संख्या वाढत चालली आहे.
कोरोनामुळे जगभरातील अर्थव्यवहार जवळपास ठप्प पडल्याने अब्जावधी रुपयांचे नुकसान होऊ घातले आहे. म्हणूनच या विषाणूप्रसाराचा गणितीय पद्धतीने अभ्यास आवश्यक ठरतो.
शेवटच्या माणसासाठी योजना राबविण्याकडे दुर्लक्ष झाल्यास, भविष्यात कोरोनासारखे साथीचे आजार किंवा हवामानातील बदल यामुळे भारताचे अतोनात नुकसान होऊ शकते.
चीनी राजसत्तेविरोधात सुरू झालेले बेधडक लिखाण, हे चीनच्या मुक्या जनतेला पुन्हा एकदा आवाज उठवण्याची ताकद देईल का? हे पाहण्यासाठी थोडी वाट पाहावीच लागेल.
